Αγαπάμε έναν άνθρωπο και τον επιλέγουμε γι αυτό που είναι και όχι για να τον κάνουμε αυτό που εμείς θέλουμε.
Οι περισσότεροι άνθρωποι, αυτό το λάθος κάνουμε. Έχουμε μια εικόνα στο μυαλό μας , γνωρίζουμε κάποιον άνθρωπο, τον ερωτευόμαστε και ακουμπάμε πάνω του όλα τα όνειρα και τις προσδοκίες μας. Αν αυτός ο άνθρωπος δεν ανταποκριθεί σε αυτά, θυμώνουμε, μαλώνουμε και στο τέλος απογοητευόμαστε και θεωρούμε ότι το λάθος είναι δικό του, κάτι που δεν ισχύει, γιατί το φταίξιμο δεν είναι όντως δικό του.
Δυστυχώς όταν είμαστε ερωτευμένοι, εξιδανικεύουμε τα πάντα και δεν βλέπουμε τίποτε, γιατί κι αν βλέπουμε, ουσιαστικά εθελοτυφλούμε.
Μόλις μπαίνουμε στην καθημερινότητα και τα προβλήματα της καθημερινότητας και αφού περάσει ο ενθουσιασμός και ο πρώτος έρωτας (διότι αργά ή γρήγορα περνάει ) τότε αρχίζουμε να βλέπουμε τα πάντα πιο καθαρά
Δεν πρέπει να τυφλωνόμαστε από τον έρωτα , αλλά να εξετάζουμε το κατά πόσο ταιριάζουμε πραγματικά με έναν άνθρωπο, πριν προχωρήσουμε στον γάμο.
Συχνά βλέπεις ανθρώπους μετά από χρόνια που ζουν μαζί, χωρίζουν.
Τελικά από ότι αποδεικνύεται , δύο άνθρωποι που ζουν μαζί, θα πρέπει πρώτα να είναι φίλοι και να έχουν κοινά ενδιαφέροντα, κοινούς στόχους και βέβαια πολύ αγάπη και σεβασμό, ναι μεν να υπάρχει έρωτας αλλά να μην είναι αυτός το βασικό κριτήριο του γάμου αλλά η Αγάπη.
Κωνσταντίνος Νικολαΐδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.